عز الدين حسينى زنجانى

124

معيار شرك در قرآن (فارسى)

عقيده‌شان شرك خالص است زيرا ايجاد و وجود متحد حقيقى هستند واختلاف اعتبارى دارند . بنابراين ، اگر يكى از آنها در ايجاد ( به وجود آوردن ) استقلال داشته باشد ، لازمهء آن استقلال ديگرى ( استقلال وجود ) مىباشد . پس شرك اين گروه از عقيدهء شركِ دوگانه پرستان بزرگ‌تر است ؛ زيرا آنها براى خداوند - تبارك و تعالى - يك شريك قائل هستند و تمام زشتىها و شرّ را به او نسبت مىدهند و اينان به شركاى بسيار ( به تعداد كنندگان كارها ) شريك قائل‌اند . خداوند سبحان از آن‌چه ستمگران مىگويند بالاتر و والاتر و منزّه است . پس به طور خلاصه ، لازمهء مذهب چيزى است والتزام به آن چيز ديگر ؛ دومى كفر است نه اوّلى . آن‌چه دربارهء صدمه به وحدت گفته شده ، در توضيح مطلب ، آن‌چه يار ديرينهء من علّامه شهيد و فيلسوف فقيه شيخ مرتضى مطهرى - رضوان اللَّه تعالى عليه - در كتاب فارسى خود امامت و رهبرى آورده است نقل مىكنم : بدون شك نياز مسلمين به اتّحاد و اتّفاق از مبرم‌ترين نيازهاست و درد اساسى جهان اسلام همين كينه‌هاى كهنه ميان مردم مسلمان است . دشمن هم همواره از همين‌ها استفاده مىكند . امّا به نظر مىرسد كه اعتراض كننده در مفهوم اتحاد اسلامى دچار اشتباه شده است . مفهوم اتحاد اسلامى كه در صد سال اخير ميان علما و فضلاى مؤمن و روشن فكر اسلامى مطرح است اين نيست كه فرقه‌هاى اسلامى به خاطر اتحاد اسلامى از اصول اعتقادى خود و يا غير اعتقادى خود صرف‌نظر كنند و به اصطلاح مشتركات همهء فرق را بگيرند و